Сэтынг: Вялікая Крывія

Як аднойчы і абяцалі пану kryviec, паспрабуем пераказаць увесь той канцэпт, што, дзякуючы перададзенаму з пастоў яго і іншых беларускамоўных сяброў натхненнаю(за што ўсім дзякуем), якое ператварыла разрозненыя вобразы і думкі ў цэльныя ідэі. Напішам наўрад ці сур'ёзна, але і без гумару. Без усялякіх кпінаў і здзекаў, іранізацыі(але, напэўна, шмат дзе на тое будзе падобны), але проста гэткія крыху экзістэнцыяльна-філасоўскія замалёўкі. Вось так пакажам сваё бачанне праз папулярны зараз літаратурны жанр фэнтазі (адэптам якога ў пэўнай ступені з'яўляемся ці хаця б з'яўляліся), абмаляваўшы ўсё ў выглядзе адзінага сэтынга паралельнага(ну і такі сродах як паралелізм адпаведна мусіць назірацца таксама), а таму і вельмі падобнага на наш сусвет. І гэтак...


...Месца дзеяння - Крывія, край некалі вялікі і квітнеючы, але зараз таксама крануты хаосам і разлажэннем, якія апанавалі ўвесь свет. Па іроніі лёсу, адзіны, хто здолеў затрымаць працэс канчатковай дэградацыі - тыран-узурпатар, Святар Новага Парадку, якім пагарджае ўвесь ягоны народ; ён не ведае сапраўднага значэння Сувязяў і Традыцыі і клапоціцца толькі аб накапленні моцы ўласнага эгрэгору, каб завершыць працэс транстэндэнцыі да боства і назаўсёды пакінуць раздзертую шматлікімі войнамі пакутуючую зямлю. З гэтай нагоды ён здольвае правесці рытуал, які стварае вакол усяго Сакральнага Края часовы стазіс з адваротным рухам на трыццаць гадоў, у выніку чаго рухаюцыяся з двух бакоў хвалі Ліберальнага Хаоса і Інфернальнай Еўразіі змыкаюцца над перамешчанай у глыбінных вымярэннях Крывіяй. Але сфера часовага адмаўлення не зможа трымацца заўсёды, а святар як ніколі зацікаўлены ў завершанні рытуалу дзеля пазбягання канфрантацыі з празмернымі для яго моцы часткамі войска самога Яхвэ.

І тут з'яўляецца яшчэ адзін незаўважаны дагэтуль бок. Невялікая група Шукаючых, ордэна згубленай, але неўзабаве адноўленай у цяжкія часы Сакральнай Традыціі, лёгка дзейнічае ва ўнутраных сетках ментальных абшараў з мэтай вывесці край са стазісу і поўнасцю спыніць рух разлажэння. Знайшоўшы старажытныя артэфакты і рукапісы Стагоддзяў Моцу, удзельнікі ордэну вынаходзяць, што людзі, жывучыя ў Крывіі, з'яўляюцца нашчадкамі святароў-вартаўнікоў на подступах да Дрэва Сусвету, якія некалі ахоўвалі яго ад навал ордаў, чыя кроў была забруджана дэманічнай. Дрэва самое па сабе з'яўлялася крыніцай падтрымання касмічнага парадку, якая даравала імунітэт і ачышчэнне ад разлажэння. Аднак шлях да яго быў згублены пасля Часу Спусташэння, калі неверагодныя па колькасці і моцы арміі вынішчылі ўсіх ахоўцаў і зямля надоўга засталася невылечнай. Ордэн Шукаючых, уключыўшы ў сябе усіх інтэлектуалаў, змясціўшых у сябе сутнасць Традыціі, паставіў за галоўнае адшукаць месцазнаходжанне Дрэва і, выкарыстаўшы сабраныя веды, аднавіць лацуг сувязі пакаленняў, які б прывёў у дзеянне гаючую моц Дрэва і запусціў механізм уладкавання сусвету. асноўныя групы ў Ордэне - Філосафы, Ідэолагі і Гісторыкі.
Менавіта людзі такога кшталту атрымалі магчымасць адтрымаць уладу над светам пасля таго, як былі знойдзены і распрацаваны тэорыі аб шматвымернасці абшараў часу, схемах пераходаў са Свету Ідэй, а таксама распрацаваны законы пераўтварэнняў эфірнай матэрыі і асноваў перамяшчэня ў ёй. Апрацоўваючы і культывіруючы ідэі, гэтыя людзі з самага пачатку пачалі барацьбу за уплыў, змяняючы рэчаіснасць з неверагоднай хуткасцю, як нават часам і мінулае, працягнваючы свае думкі і ўладу як мага далей у будучыню. Але аднойчы шматлікае напластаванне несумяшчальных канцэпцый і ідэалогій выклікала значный разрыў у матэрыях Верхніх Прастораў, што адгукнулася выбухамі і катаклізмамі ў ніжэйшым свеце, пасля сканчэння якіх святары як некалі раней зноў захапілі ўладу і па большай частцы падпарадкавалі застаўшыхся ў жывых канструктараў думкавых абшараў пад сваім пачаткам. Ордэн Шукаючых, сабраўшыся з тых, хто змог пазбегнуць выяўлення, аказаўся адным з нешматлікіх аб'яднанняў па-за межамі ўлады святароў. У працэсе пошукаў яны змаглі праліць святло на адныя з самых далёкіх старонак гісторыі, такіх даўніх, што некаторыя з іх закранаюць самую касмалогію.

...Калі імклівая Звыш-Думка прасякла прасторы Адзінага Хаосу, Матэрыя і Прырода раздзяліліся: шмат маніфестацый злілася і суіснавала ў адзнінай выяве Сусвету, набываючы тыя ці іншыя формы альбо ўвасабленні. Таксама, як раней і людзі ведалі Сапраўдную Прыроду. Аднак адзялілася і частка, што ўвасобіла сабою існаванне Неіснавання, Нязменную Пустэчу і Фатальны Распад. Толькі шмат пазней народ, створаны яго спустошваючай думкай, надаў гэтай сутнасці імя Яхвэ. Гэты народ, габрэі, таксама нёс у сябе частку дэманічнай крыві хаоса, маючы запаветы ад сваяго ўладара распаўсюджваць яе па свету і набліжаць Час Завяршэння, калі Кола Эона правернецца поўнасцю і сэнс Быцця адновіцца ў паўторным і нязменным адраджэнні праз энтрапію. Не губляючы часу, народ Яхвэ захапляў новыя землі, але ўзровень уплыву заставаўся ўсё яшчэ занадта малым. Тады з'явіўся Ён: адзіны, хто спазнаў Думку, ён зразумеў, як аддаць жыццё, каб нарадзіць Ідэю, ідэю, якая рабіла заваёвы хутчэй шматтысячных войскаў, а разам з ідэяй і бурлячую нематэрыяльную кроў Пустаты Яхвэ. То быў час, калі зруйнаваліся вялікія імперыі, але Разлажэнне не здолела ахапіць тэрыторыі каля Дрэва і знішчыць яго. Час у свеце ішоў марудна, пакуль не з'явіўся ваяр з Усходу, які быў адзіны не з Народа народжаны з крывёю дэмана. Павёўшы вялікія орды Пустэч, бясплодных як сэрца Яхвэ, ён здолеў захапіць Самарканд і ажыццявіць з дапамогай забытанга і забароненага чараўніцтва адкрыццё Брамы, той, што вядзе ў Інфернальны Свет. З таго часу патокі і рэкі дэманічнасці ахапалі ўсе вакольныя плямёны. Але ў той час і Сакральная Крывія дасягнула значнейшага моцу, каб адбіць навалы з Поўдня, якія пасля хутка захлынуліся ў нападзе на шчыт Еўропы. Аднак стагоддзі ішлі і разлажэнне кранула нават бліжэйшых суседзяў крывічоў, што і сталася лёсавырашальным і фатальным. Аслабелая ад нападаў кагортаў казакаў з забруджанай Яхвэ крывёй, Крывія не змагла доўга трымацца ў пастаянных бітвах з Інфернальнай Еўразіяй, што і пратвызначыла Час Спусташэння, калі знік апошні вартавы Дрэва, а Ваяры і Набілітэт забыліся на Традыцыю. Так, праз смерць і нараджэнне новых пякельных дзяржаў, катаклізмы, эпідэміі і войны даіснавала Крывія да Часу Апошніх Змен.

Менавіта зараз наступіў час, калі апошні пошук і яго хуткасць могуць вырашыць не толькі лёс Саркальнай Крывіі, але і ўсяго сусвету. Лічачы кожную хвіліну і назіраючы за рытуалам Святара, Ордэн мае толькіі адну спробу ажывіць Сапраўдны Парадак замест Новага, выпаліць забруджаную кроў Нязгасным Полымем і прадухіліць панаванне Хаосу на сваёй зямлі.

З-за ўсеагульнай зруйнаванасці прынцапаў і традыцый, адзіны малады ўдзельнік ордэну вырашае адкалоцца з мэтай вярнуцца на стагоддзі таму з дапамогай чарадзейных тэкстаў і зачыніць Браму для распаўсюджання Энтрапіі на межах святых земляў. Прачытаўшы радкі трнасцэндэнтнага, да філосафа прыходзіць усёпаглынаючае паразуменне нікчэмнасці усяго быцця, начныя кашмары і здані гінучага ў адвечным холадзе сусвету. Розум маладога чалавека раздзяляецца і, вярнуўшыся на стагоддзі раней, ён мусіць не толькі выканаць замысленае, але і перажыць адраджэнне сваёй асобы, спазнаўшай страшэннейшыя таямніцы сусвету, якія пачалі цалкам уладарыць на абшарах яго душы.

Хто ведае, колькі часу ёсць для таго, каб канчаткова вырашыць, ці павернецца Кола Калі-Югі ўжо заўтра, ці раней наступіць новае адраджэнне Святых Зямель, або хаця б адной асобы?

Ідэя мае быць развітай далей...

З.Ы. Ясе супадзенні з рэчаіснасцю, як вы і самі зразумелі, поўнасцю выпадковыя. Хутчэй за ўсё, вам падасца, што выкарыстана зашмат ідэалізму і стылёвых клішэ, але таго патрабуе жанр.
Сапраўды, калі пішаш тэксты такога памеру, то добра адчуваеш, як бы нашмат лепей можна было ведаць родную мову. На жаль, пэўна не хапае для таго штодзённых суразмоўцаў. Але, між іншым, калі хто заўважае тыя ці іншыя моўныя памылкі ў нашых допісах - гаворце. Будзем толькі ўдзячныя.

З.Ы.Ы. Калі хто канкрэтна зразумеў, што і дзе мы мелі на ўвазе (а яно, падаецца, няцяжка) - не крыўдзіцеся, калі ласка. Гэта толькі адна з ідэй, якія раптам прыходзяць да гэтай галавы. Мы ж проста запісалі.)